ไฮกุระหว่างมื้อเช้า
โดย : บุญชิต ฟักมี เมื่อ : 26 กรกฎาคม 2553 11:29:29
ไฮกุ (Haiku) คือรูปหนึ่งของบทกวีแบบญี่ปุ่น เป็นบทกวีที่ง่ายที่สุด ข้อจำกัดน้อยที่สุด คือ หนึ่งบทมีมีสามวรรค วรรคแรกห้าพยางค์ วรรคสองเจ็ด และวรรคท้าย ห้าพยางค์ แต่ละวรรคไม่ต้องมีสัมผัสต่อกัน รวมทั้ง เนื้อหาอาจจะไม่ต้องต่อเนื่องกัน แต่อ่านรวมแล้วได้ใจความเดียวกัน หรือใจความใหม่ตามแต่จะตีความ
เพราะรูปลักษณ์ที่มีข้อจำกัดน้อย ไฮกุจึงเป็นบทกวีที่ให้อิสระมาก กวีจึงอาจจะเขียนไฮกุได้ชั่วจังหวะหายใจ หรือร้อยกลุ่มคำที่กระจัดกระจายเข้าไว้ด้วยกันเพื่อแตกต่อจินตนาการหรือความรู้สึก
อย่างไรก็ตาม, ผมเป็นคนชอบกวีนิพนธ์ที่มีสัมผัส ขนาดเขียนข้อความร้อยแก้ว ผมยังชอบสวิงสวายให้เนื้อความมันสัมผัสกันเล็กๆน้อยๆ พอมีเยื่อใย ดังนั้น ผมจึงเพิ่ม ข้อจำกัด แบบเบาๆ ของไฮกุสำหรับตัวเอง ว่า คำท้ายของแต่ละวรรค จะต้องส่งสัมผัสไปยังคำไหนก็ได้ของวรรคต่อไป ลักษณะเดียวกับร่าย
อันที่จริง, หากกล่าวอย่างยอกย้อน - การสร้างข้อจำกัดเล็กๆน้อยๆ เป็นการแสดงถึงความเป็นอิสระอย่างหนึ่ง อิสระที่จะ เลือก ที่จะจำกัด
นี่เป็นบทไฮกุที่ผมเขียนขึ้นในขณะที่กินอาหารเช้ามื้อหนึ่ง...
หยดดำหลุดร่วงลง
น้ำเดือดหยดผงบนพวยกา
กลิ่นหอมลมพาลอย
ขนมแป้งอบข้าว
ข้างบนไอร้อนเผารุมรุม
เคยร้อน-ยังโดนสุม
รินน้ำส้มจากกล่อง
ไม่ได้มาจากผองส้มผล
แต่จากต้นเดียวกัน
ท้องหิวรับอาหาร
น้ำส้มหวานยังไม่หมดแก้ว
อิ่มแล้ว-แต่ขอบคุณ
เปิดอ่าน : 59 ครั้ง มีผู้ให้ความเห็น : 3 ความเห็น | อ่านบทความ และแสดงความเห็น
| 
