
ข้าฯ ยินดีกับการอยู่ในกรงขัง ที่ตนนั้นเองถือกุญแจไว้
เสียยิ่งกว่าการวิ่งเล่นในสวนสวยไม้งามของคนอื่น
เพราะที่คุกนั้น ข้าฯ จะเปิดประตูออกมาเสียเมื่อไรก็ได้
หากเป็นสวนที่ว่าแล้ว เขาจะไล่ข้าฯ ออกมาเสียเมื่อไรก็ไม่รู้
การจำกัดด้วยเจตจำนงของเราเอง คืออิสระ
หากอิสรภาพภายใต้อนุญาตของผู้อื่นคือการกักขัง
เรายอมถูกเข็มจิ้มเป็นพันครั้ง
เพื่อสักลายสวยงามบนหลัง
แต่เราไม่เคยยอม
ให้คนใดไหนอื่น ขูดเขี่ยเราด้วยเข็มเล่มเท่าปากยุง
แม้เพียงครั้งเดียว
และนี่แหละ
คือคำตอบที่เรามีให้แก่พวกท่าน
ถึงวิธีปฏิบัติที่เรายึดถือ
ที่เราเลือกดำรงชีวิตอยู่อย่างเสรีชน.